Hoog aan de wind (2006)
‘Rosenboom roept in die geringe ruimte een benauwend drama op [...] Het is de zuigkracht van de waanzin, hier in adembenemende werking getoond.’ Vrij Nederland
‘Er is veel, erg veel dat heel goed is aan deze verhalen.’ Het Parool
‘Een meester van de traag voorbereide apotheose.’ de Volkskrant

Spitzen (2004)
‘Alles wat de grote stilist en bouwmeester Rosenboom uniek maakt, is aanwezig.’ de Volkskrant
‘Met merkbaar en besmettelijk plezier laat Rosenboom in deze hoogtepunt na hoogtepunt van dramatische ironie aaneenrijgende novelle zijn aanvankelijk zo wereldvreemde personage menselijker dan menselijk worden.’ Vrij Nederland
‘Een mooi geschreven, vermakelijk, af en toe zelfs kluchtig verhaal, over een saaie kantoorman die heel even aan het volle leven mocht ruiken.’ Leeuwarder Courant
‘Een zeer vermakelijk liefdesverhaal.’ De Telegraaf

De nieuwe man (2003)
‘Een meesterwerk, niet minder dan dat.’ Trouw
‘Formidabel.’ de Volkskrant
‘Ongetwijfeld Rosenbooms beste roman tot nu toe.’ HP/De Tijd
‘Een verbluffend boek.’ De Groene
‘Een indrukwekkende geschiedenis van hoogmoed die voor de val komt’ Shortlistkrant AKO Literatuurprijs 2003
‘Een onwaarschijnlijk schilderachtig en bizar verhaal.’ NRC Handelsblad
‘Adembenemend.’ Algemeen Dagblad
‘In De nieuwe man is Rosenboom weer de grote literaire verleider. Hij bedwelmt de lezer met zijn precieuze stijl vol beeldspraak en vreemde woorden. Maar dan zijn er steeds ook de humor en de ironie die je ontnuchteren. Een rasechte verteller die nooit afzakt naar het schoolboekenniveau, iets waar nogal wat auteurs in ons land last van hebben.' - Professor A.C. Zijderveld
'Na het meesterwerk Publieke werken, het zoveelste bewijs dat we in Nederland prachtige schrijvers hebben en een taal waarin schitterend proza kan gedijen, heeft Thomas ons weer meegenomen naar het noorden van ons land. [...] En weer heeft hij zijn onnavolgbare stijl van deftig, oudhollands en zijn rijke fantasie losgelaten op een tragische, naar erkenning snakkende ondernemer. [...] Ik verslond het boek, waarin ik was begonnen in het vliegtuig vorige week vrijdag. Berend Bepol liet me niet meer los.' - Frits Barend

Publieke werken (1999)
‘Van een onverbiddelijke schoonheid.’ Het Parool
‘Exuberante en explosieve roman.’ NRC Handelsblad
‘Weergaloos.’ Trouw
‘Achteloos superieure roman.’ De Standaard
‘Een meesterwerk.’ Hervormd Nederland
‘Betoverend.’ Elsevier
‘Halverwege wil je om genade roepen, voor de hoofdpersonen en voor jezelf – maar Rosenboom is een wrede god, het is te laat, zijn tijdgeest heeft je bij de keel en laat niet meer los.’ - Geert Mak
'In de wereld van Thomas Rosenboom kan je gewoon rondlopen. Je herkent gebouwen, landschappen, gebeurtenissen. Maar de mensen zijn er anders. Je kijkt in hun karakter, niet in hun gezicht. Het is alsof je op hun schaduw stapt. Die slokt je op en vervreemdt je van je eigen wereld. Rosenboom laat de schok van de herkenning samenvallen met de sensatie van de vervreemding.' - Frits Spits

Gewassen vlees (1994)
‘Zonder twijfel het extravagantste boek dat na de oorlog is verschenen. […] het zit ook zo boordevol avonturen, intriges en, doorlopende of doodlopende, zijpaden dat je na afloop vrijwel laveloos achterblijft.’ NRC Handelsblad
‘Een meedogenloze en prachtige roman over hoe men voorgoed verloren kan raken.’ Elsevier
‘Het hoort tot de mooiste romans die bestaan. [...] Het doet huiveren van afschuw en van genot en tegen het eind wordt het buitengewoon spannend.’ Eindhovens Dagblad
‘Een heel bijzonder boek, in de traditie van groten als Vestdijk en Nabokov.’ Trouw
‘De beste roman van 1994.’ HP/De Tijd

Vriend van verdienste (1985)
‘Wat Rosenbooms stilistische vaardigheden betreft, kan men zeggen dat zijn taalgebruik zich nu al kan meten met dat van het beste proza dat mij na de oorlog in ons land onder ogen is gekomen.’ Vrij Nederland
‘Een volstrekt eigen verbeeldingswereld, een rijke eigenzinnige stijl en de moed personages te scheppen in wie deugd en ondeugd buitengewoon complex in elkaar verweven zijn.’ De Tijd
‘Een beangstigend fraai boek’ Arnhemse Courant
‘De voornaamste kracht van het boek is een merkwaardige, slaapwandelende trefzekerheid, die je bij voorbeeld ook in het vroege werk van Reve vindt.’ de Volkskrant
‘Rosenboom schrijft dit beklemmende verhaal in een heel eigen, bloemrijke taal, die het boek een apart karakter geeft. Ik aarzel om het boek een thriller te noemen omdat daarmee een genre wordt aangeduid waarin deze roman eigenlijk niet past. Het is veel meer dan dat. Een prachtig boek dat je ook na het lezen niet loslaat. Als oud-officier van justitie zeg ik: zo leiden bepaalde gebeurtenissen tot onherstelbare gevolgen. Dit boek is fictie, maar het had evengoed de werkelijkheid kunnen zijn.' - Winnie Sorgdrager

De mensen thuis (1983)
‘Hoe moet dat verder met een jonge schrijver die zo duidelijk de neiging van een virtuoos vertoont?’ Vrij Nederland
‘Ik geloof dat wij van Thomas Rosenboom in de toekomst wel het een en ander mogen verwachten.' Utrechts Nieuwsblad
‘Rosenboom belooft een interessante schrijver te worden.’ NRC Handelsblad

Denkend aan Holland (2005)
‘een hartstochtelijk pleidooi voor fatsoen in de openbare ruimte’ de Volkskrant
‘Hoewel Denkend aan Holland bijzonder geestig is geschreven, doemt een naar, maar herkenbaar beeld op van de Nederlander.’ Het Parool
‘een gloedvol betoog’ NRC Handelsblad
‘Rosenboom veegt op verrukkelijk ongenuanceerde wijze de vloer aan met de Nederlander. [...] Bovendien is het betoog vaak geestig en altijd welbespraakt.’ 8WEEKLY
‘Het applaus zwelt alleen nog maar verder aan sinds zijn rede als pamflet is uitgegeven.’ Algemeen Dagblad

Aanvallend spel (2002)
‘Overtuigend, met dwingende elegantie geeft Rosenboom aan welke ingrediënten er nodig zijn voor een goede roman. Zijn woordgebruik is economisch en behendig; zijn vergelijkingen zijn steeds doeltreffend.' - Jan Timman